تفاوت إنّ و أنّ

إنّ و أنّ از حروف مشبهه بالفعل هستند و اما اینکه چه تفاوتی بین این دو می باشد و چه زمانی هریک از این دو را به کار می بریم . 

این دو حرف برای ربط دوجمله به کار می روند و معادل حرف ربط ( که ) در زبان فارسی هستند . إنّ در گذشته برای تاکید نیز به کار می رفته است که امروزه فاقد این کارکرد است . ازاین رو در متن های امروزی این کلمه را در آغاز جمله ترجمه نمی کنیم . 

مثال : علمتُ إنّ الکتاب نافع . دانستم که کتاب سودمند است . 

   إنّ سعیداً شاعرٌ . سعید شاعر است . 

اما تفاوت این دو حرف : 

از آنجایی که أنّ حرف مصدری است از کارکردی متفاوت با إنّ برخوردار است و می توان به شکل کلی گفت هرگاه مصدر بتواند جانشین انّ  شود از أنّ  استفاده می کنیم و هرگاه نتوان مصدر را جایگزین کرد از إنّ استفاده کرده و اگر هردو فرض صحیح باشد جایز است که هرکدام را خواستیم بیاوریم . 

موارد استفاده از إنّ 

1- درابتدای کلام  . مثال : إنّ اللهَ غفورٌ  . 

2- بعد از فعل قال یقول و مشتقات آن . و به تعبیر دیگر جمله با إنّ مفعول واقع شود . مثال : قلتُ إنّک عالمٌ . 

3- إنّ در جواب قسمی باشد که فعل قسم آن نیامده باشد و یا اینکه فعل قسم آمده باشد اما خبر حرف مشبهه همراه با ل باشد . مثال : 
 
واللهِ إنّ صدیقک مخلص  . ( که در اینجا فعل أُقسم حذف شده بعد از الله ) 

أُقسمُ بنفسی إنّنی لأُعیده . 

4 - بعد از جمله حالیه . مثال : قصدتُه و إنّی واثقٌ بمروءته . ( درحالی که به عدالتش اطمینان داشتم قصد اورا کردم ) 

5- بعد از فعل طلب و درخواست ( امر) : اِصبر إنّ الله مع الصابرین 

6- بعد از ( حیث . اذ . ألا )  . 
 مثال :  ألا إنّ العلماء مصابیح الأمة  

موارد استفاده از أنّ  : 

1- أنّ در محل فاعل یا نایب فاعل باشد . 
مثال : بلغنی أنّک ناجح  ( بلغنی نجاحک ) 

2- در محل مفعول به قرار گرفته باشد . 
مثال : عرفتُ أنّک مقیم  . ( عرفتُ إقامتک ) 

3- در محل مبتدای مؤخر باشد .  مثال : عندی أنّک مستحقٌ للکرامة . ( أنّک مبتدا . عندی استحقاقک للکرامة ) 

4- درمحل مجرور به حرف جر یا مضاف الیه . مثال : علمتُ بأنّک مسافر .  

5- بعد از حتی حرف جر ویا بعد از حتی عطف .  مثال : عرفتُ أمورک حتی أنّک غیور . 

توجه کنیم که در تمامی این مثال ها أنّ به همراه خبر خود می تواند تاویل به مصدر شود . 

اما مواردی که جایز است هریک از این دو درجای یکدیگر به کار روند . 

1- بعد از إذا فجائیه  . 

2- بعد از فاء جزا 

3- بعد از فعل قسم به شرطی که بر سر خبر ل نیامده باشد . 

4- در محل بیان علت 

5- بعد از أما  

6- خبر برای مبتدایی که قول یا در معنای قول است . 

    برای اطلاعات بیشتر رجوع شود به مبادی العربیه 4 بخش نحو 




موضوع: دانش افزایی دبیران عربی،
[ دوشنبه 22 تیر 1394 ] [ ساعت 12 و 29 دقیقه و 39 ثانیه ] [ خ آمنه آقایی ]